ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ!

ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Νεραϊδόσπηλιος... Μύθος ή αλήθεια..Αξίζει να το επισκεφτείτε!!

κρητη,τοποι να επισκεφτειτε,ταξιδι στην κρητη



ΓΡΑΦΕΙ Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΡΟΥΓΚΙΑΒΟΥΡΗ

Η Κρήτη μας είναι γεμάτη από όμορφα μέρη, άλλα γνωστά στο ευρύτερο κοινό κι άλλα όχι και τόσο όπου αν δεν ψάξεις δεν θα τα βρεις. Ένα από αυτά είναι ο Νεραϊδόσπηλιος, όπου λέγεται πως εκεί γεννήθηκε η θεά Αθηνά. Βρίσκεται στους Αστρακούς κι ο δρόμος προς τα εκεί δεν είναι προσβάσιμος, όμως οι δήμοι σε συνεργασία προσπαθούν να κάνουν δυνατή την πρόσβαση σε αυτό το υπέροχο μέρος. 

Περνώντας μέσα από το Σγουροκεφάλι φτάνεις πιο γρήγορα στον προορισμό αυτό εφόσον υπάρχουν και ταμπέλες που σε καθοδηγούν. Δέντρα, τρεχούμενα νερά το μέρος μιλάει από μόνο του. Είναι ήσυχο και ότι πρέπει για "πεζοπορία¨ αλλά και πικ νικ. Πάρτε ένα μπαστούνι για στήριγμα και μπόλικο νερό διότι θα σας χρειαστεί! Η διαδρομή δεν μπορεί να υπολογιστεί, είναι ανάλογη με τις στάσεις για ξεκούραση ή το πόσο θα θαυμάσετε το μέρος!

Όσον αφορά το μύθο για το μέρος, σύμφωνα με τον Βασίλη Γ. Χαρωνίτη στο βιβλίο του "Η Κρήτη των Θρύλων" στο Νεραϊδόσπηλιο των Αστρακών που βρίσκεται μέσα στο φαράγγι του Καρτερού, πήγαιναν οι Νεράιδες και χόρευαν. Ώσπου μια νύχτα, ένας νέος, καλός λυράρης, άκουσε το τραγούδι τους και από περιέργεια μπήκε στη σπηλιά. Κι εκεί τις είδε! 


Οι Νεράιδες, με ξέπλεκα μαλλιά, πεπλοντυμένες, λουσμένες στο φως μιας αιώνιας άνοιξης, χόρευαν!. Συνεπαρμένος, έπιασε χωρίς να το καταλάβει τη λύρα του και τις συνόδεψε στο χορό. Οι Νεράιδες ακολούθησαν το παίξιμό του και ξετρελάθηκε ο νέος από τα όσα γίνηκαν μπροστά του…. 

Το επόμενο και το μεθεπόμενο βράδυ, οδηγημένος από κάποια αόρατη δύναμη, βρέθηκε πάλι στη σπηλιά και με τη λύρα του έπαιζε ασταμάτητα για τις Νεράιδες που χόρευαν. Σιγά σιγά, η ματιά του σταμάτησε πάνω σε μια απ' αυτές και δεν χόρταινε να την κοιτάζει! Ήταν ερωτευμένος μαζί της! 

Όταν το συνειδητοποίησε, πήγε σε μια γριά πολύξερη και ζήτησε τη βοήθειά της. Η γριά, αφού τον άκουσε με προσοχή, του είπε πως άμα πλησιάζει η ώρα να λαλήσουν οι πετεινοί (οπότε χάνονται οι Νεράιδες), ν' αρπάξει από τα μαλλιά εκείνη που αγαπούσε και να μην την αφήσει με κανέναν τρόπο. Ήρθε το βράδυ και ο νέος πήρε τη λύρα του και πήγε στη σπηλιά, όπου άρχισε να παίζει όσο γλυκύτερα μπορούσε, χορευτικούς σκοπούς. Σε λίγο, παρουσιάστηκαν οι Νεράιδες και πιάστηκαν στο χορό. Λίγο προτού λαλήσουν οι πετεινοί, ο νέος άφησε τη λύρα του και έκαμε όπως τον είχε συμβουλέψει η γριά. Η Νεράιδα αντιστάθηκε με λύσσα, αγρίεψε, έβαλε τις φωνές, μα τίποτα! Ο νέος την κρατούσε γερά! 


Άρχισε τότε να μεταμορφώνεται πότε σε σκύλο, πότε σε φωτιά, πότε σε φίδι, πότε σε καμήλα, αλλά ο λυράρης την κρατούσε γερά από τα μαλλιά και δεν την άφηνε. Ξαφνικά, λάλησαν οι πετεινοί κι οι άλλες Νεράιδες εξαφανίστηκαν. Τότε εκείνη που κρατούσε ο νέος ξανάγινε πανέμορφη, όπως ήταν πριν και τον ακολούθησε στο σπίτι του. Έζησε μαζί του ένα χρόνο, του γέννησε ένα γιο, αλλά τη μιλιά της δεν την άκουσε ποτέ! …Ξαναπήγε λοιπόν στη γριά και της ζήτησε τη συμβουλή της. 

Εκείνη του ορμήνεψε να πυρώσει καλά το φούρνο κι ύστερα να πάρει το παιδί από τα χέρια της γυναίκας του, να κάνει πως θα το πετάξει μέσα στο φούρνο και να πει: "Δε μου μιλείς; Τότε ρίχνω κι εγώ το παιδί σου στο φούρνο". Ακολούθησε πιστά τη συμβουλή της, μα τη στιγμή που έκανε ότι θα έριχνε το παιδί στη φωτιά, η Νεράιδα χίμηξε πάνω του σέρνοντας φωνή: "Μη σκύλε το παιδί μου!". Του τ' άρπαξε από τα χέρια και έγιναν άφαντοι, μάνα και παιδί μαζί.Απελπισμένος τους αναζήτησε με φωνές, παρακάλια και κλάματα, αλλά μάταια. 


Η Νεράιδα - μάνα και το παιδί, δεν ξαναφάνηκαν πια. Πήγε λένε στις αδελφές της, αλλά αυτές δεν τη δέχτηκαν. Δεν της συχώρεσαν το ότι άφησε άνθρωπο και την άγγιξε και τη μόλυνε. Γι' αυτό αναγκάστηκε και πήγε λίγο πιο πέρα σε μια βρύση που τη λένε Λούτρα. Εκεί τη βλέπουν δυο - τρεις φορές το χρόνο να κρατεί το παιδί στην αγκαλιά της και να κλαίει. Τα δάκρυά της πέφτουν πάνω στο νερό και το θολώνουν, γι' αυτό τα νερά του Νεραϊδόσπηλιου εμφανίζονται θολά πότε  πότε.



Σίγουρα ακούγεται ανατριχιαστικό και πολλοί που δε πιστεύουν στους μύθους δεν τους ενδιαφέρει η ιστορία παρά μόνο το μέρος.Αν είστε τυχεροί ίσως δείτε και τη νεράιδα(χωρίς το παλικάρι). Αξίζει να το επισκεφτεί κάποιος όσο κι αν ταλαιπωρηθεί από το δρόμο. Εσείς λοιπόν τι λέτε; Αξίζει να το επισκεφτείτε; Είναι ένας απλός μύθος ή όντως συνέβη; Η απάντηση δική σας...




Φωτογραφίες: Μιχάλης Καραπιπεράκης, Γιώργος Γιατάκας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ!!!