Συνέντευξη Γιάννης Κουμαριανός : Τα τρία Τ της επιτυχίας, ταλέντο, τόλμη και τύχη!


Συνέντευξη  Φωτεινή Μακρή...

Και πως να μιλήσεις και να γράψεις για κάποιον  τόσο προκλητικά ταλαντούχο που συγκεντρώνει τόσες πολλές  ιδιότητες; Τραγουδιστής, στιχουργός, ραδιοφωνικός παραγωγός στο Black Velvet Radio , κιθαρίστας...  
Ο Γιάννης Κουμαριανός αψήφισε όλους τους συμβατικούς τρόπους και αναζήτησε απαντήσεις μέσα από την μουσική και τους στίχους του. Για το λόγο αυτό σήμερα αποτελεί  μια από τις κυριότερες ταλαντούχες φυσιογνωμίες της μουσικής σκηνής. Γιατί και οι λέξεις φλέβες είναι... και μέσα τους αίμα κυλάει!

«Ι like the way he walks inside the room and see this life from different sides»

Είσαι ραδιοφωνικός παραγωγός, DJ, τραγουδιστής, γράφεις στίχους, κιθαρίστας, μουσικός. Ποιος είναι στα αλήθεια ο Γιάννης Κουμαριανός; 

Γιάννης Κουμαριανός:  Δύσκολη ερώτηση… Νομίζω ότι τα καταφέρνω καλύτερα στο τραγούδι και είναι αυτό που με εκφράζει περισσότερο.

Σε ποια ηλικία ασχολήθηκες με την μουσική και ποιο ήταν εκείνο το ερέθισμα το οποίο σε οδήγησε να ασχοληθείς μαζί της;

Γιάννης Κουμαριανός:  Για να πω την αλήθεια δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με την μουσική. Δεν έχω κάνει ποτέ μαθήματα κτλ. Ο,τι έχω καταφέρει είναι αποτέλεσμα προσωπικής δουλειάς και αξιοποίησης των επιρροών μου και ερεθισμάτων μου. Την πρώτη μου κιθάρα την πήρα στα 16-17 αν θυμάμαι καλά, κυρίως για να μάθω να τραγουδάω σωστά και αυτός είναι ο λόγος που ενώ εξελίχθηκα στο τραγούδι δεν εξελίχθηκα ανάλογα στην κιθάρα. Σε ό,τι αφορά το τι με οδήγησε στη μουσική, υπήρχαν δύο βασικά ερεθίσματα, το ένα ήταν η ταινία των The Doors και το Unplugged των Nirvana στο Mtv.

Στην οικογένεια υπήρχε κάποιο μουσικό υπόβαθρο; 
Γιάννης Κουμαριανός: Όχι, είμαι ο μόνος που ασχολείται.
Τα μουσικά πρότυπα με τα οποία μεγάλωσες είναι;
Γιάννης Κουμαριανός: Τα βασικά μου μουσικά πρότυπα είναι o Jim Morrison, o Brian Molko και ο Κurt Cobain.
Ο Πλάτωνας έλεγε πως η μουσική έχει ηθικοπλαστική δύναμη για σένα μουσική είναι;


Γιάννης Κουμαριανός: H μουσική θεωρώ ότι είναι η ανώτερη μορφή τέχνης. Οποιαδήποτε δύσκολη ή εύκολη στιγμή της ζωής μας την συνδυάζουμε με μουσική. Έχει τεράστια δύναμη και μπορεί πολύ εύκολα να διαμορφώσει χαρακτήρες,  να επηρεάσει κόσμο και να κάνει την καθημερινότητά μας πιο συναισθηματική και όμορφη. Οπότε συμφωνώ απόλυτα με την άποψη του Πλάτωνα.

Αυτή την περίοδο πόσο εύκολο είναι να προωθήσει ένας καλλιτέχνης την δουλειά του και κυρίως τι πρέπει να κάνει για να πετύχει τον στόχο του;

Γιάννης Κουμαριανός: Είναι εύκολο αλλά και δύσκολο παράλληλα. Θα μιλήσω μόνο για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα γιατί δεν έχω εμπειρία από εξωτερικό. Νομίζω το βασικό μας πρόβλημα είναι η μετατόπιση ευθυνών. Αρκούμαστε κυρίως στο να κατηγορούμε τι δεν παέι καλά στη μουσική βιομηχανία τη χώρας και δεν κοιτάμε πως θα αλλάξουμε αυτήν την κατάσταση.  Ξεχνάμε ότι εμείς συντηρούμε και τρέφουμε το σύστημα. Αυτό που χρειάζεται είναι να λειτουργείς επαγγελματικά και να επενδύεις.  Χωρίς οργανωμένες κινήσεις και προσπάθεια δεν γίνεται κάτι. Ασφαλώς χρειάζεται και τύχη και ικανότητα αλλά το βασικότερο για μένα είναι να επενδύεις στην οργάνωση, να εκτελείς κατά γράμμα το σχέδιο σου και να μην παρεκκλίνεις ακόμα και όταν δεν υπάρχει ανταπόκριση γιατί όταν μία φορά θα σου παρουσιαστεί η ευκαιρία θα πρέπει να είσαι έτοιμος και οργανωμένος. Τα εργαλεία σήμερα για προώθηση είναι πάρα πολλά λόγω της τεράστιας άνθησης των social media και κατ εμέ εκεί είναι που πρέπει να επικεντρωθεί η προσπάθεια των μουσικών αλλά και γενικότερα των καλλιτεχνών για προβολή.

Η μουσική εκφράζει τον έρωτα ή ο έρωτας την μουσική;

Γιάννης Κουμαριανός: Άλλο ο έρωτας και άλλο η μουσική. Μπορούν να συνδυαστούν αλλά μπορούν να υπάρξουν και μόνα τους.

Γράφεις στίχους, αποφθέγματα, άρθρα...γράφεις γενικά και πολύ καλά. Στο site σου  www.postscript.gr υπάρχει μια τεράστια και εντυπωσιακή συλλογή. Θα σταθώ στο Κυν-ωνία  ους: Αγέλη ανθρώπων χωρίς κανόνες ευπρέπειας και ηθικής.  Το βρήκα πολύ εύστοχο και έξυπνο. Θέλεις να μας το εξηγήσεις λίγο;

Γιάννης Κουμαριανός: Είναι ένα λογοπαίγνιο που εκφράζει την κακή όψη της κοινωνίας μας. Πάντα έτσι ήταν η κοινωνία μας, με μεγάλες αντιφάσεις και αδικίες. Το πιο αρνητικό στοιχείο της για μένα είναι η έλλειψη ηθικών αρχών, η έλλειψη ευγένειας και η απάθεια που πολλές φορές μετατρέπει την κοινωνία μας σε αρένα, με μόνο στόχο το πώς θα κατηγορήσουμε και θα υποτάξουμε τον συνάνθρωπο μας, καταργώντας τις έννοιες του πολιτισμού και της ειρήνης.


Γράφεις στο ποίημα σου  με τίτλο «εικόνες»  στο τέλος αναφέρεις: Και μένει μόνο η ουτοπία, η ανάγκη για ένα όμορφο τέλος, η ανάγκη να ξεγελάσεις τον εαυτό σου…Κοίτα γύρω σου. Τόσα χρώματα, τόσες εικόνες. Μη διαλέγεις το γκρίζο... Πιστεύεις πως οι Έλληνες σήμερα διαλέγουμε συνεχώς το γκρίζο; Και αν ναι γιατί το κάνουμε;

Γιάννης Κουμαριανός: Δεν το εντοπίζω στους Έλληνες αλλά γενικά στον άνθρωπο. Αν σκεφθείς τι έχει αξία στη ζωή, θα δείς ότι δεν αξίζει να σκοτεινιάζεις για πράγματα μικρά. Δεν είναι τυχαίο ότι σε μια υπερκαταναλωτική κοινωνία, που μπορούμε να έχουμε ό,τι θελήσουμε , έχουν αυξηθεί τα κρούσματα κατάθλιψης σε πολύ μεγάλο βαθμό. Βλέπεις παντού θλιμμένα πρόσωπα γιατί δεν υπάρχουν συναισθήματα έντονα, δεν υπάρχουν έντονες σχέσεις, δεν ερχόμαστε σε επαφή με τη φύση, ξοδεύουμε το 50% της μέρας μας μπροστά σε μία οθόνη, κάνουμε έρωτα μέσω ίντερνετ, δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να αποκτήσουμε όλα αυτά που μας κάνουν δυστυχισμένους και απλά να βγούμε ένα Σάββατο, μόνο και μόνο για να διασκεδάσουμε τη θλίψη μας και να δείξουμε στα social media ότι περνάμε τέλεια σε κάποια τοποθεσία. Άρα στο τέλος μας αρκεί μόνο να πιστέψουμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι.

Στις σκιές λες: Αδυνατώ να θυμηθώ πόσες στιγμές ακυρώσαμε. Αδυνατώ να θυμηθώ πόσα συναισθήματα κρύψαμε. Αδυνατώ να θυμηθώ πόσες φορές γυρίσαμε σελίδα και γράψαμε ξανά τα ίδια λόγια. Τελικά τι πιστεύεις,  πρέπει να γυρίζουμε σελίδα ή να ξαναγράφουμε στην ίδια και να την διορθώνουμε;

Γιάννης Κουμαριανός: Ένα αρχαίο ρητό λέει: «το δις εξαμαρτείν 
ουκ ανδρός σοφού».


Αγαπημένοι σου στίχοι;

Γιάννης Κουμαριανός: Σε ό,τι αφορά στίχους από ποιήματα θα σας παραπέμψω σε ένα άρθρο που έγραψα σχετικά μ αυτό: 7 Στίχοι Που Αγάπησα :http://www.postscript.gr/2018/02/7.htmlΟι πιο αγαπημένοι μου στίχοι απ’ όλους όμως είναι από το ποίημα του Τάσου  Λειβαδίτη -  «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος».


Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι

για την ειρήνη και για το δίκιο.

Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις,

τα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές

Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ’ τις σφαίρες,

μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου θα ‘ ναι μια πετριά

στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.

Κάθε χειρονομία σου θα ‘ναι

για να γκρεμίζει την αδικία.

Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,

ούτε στιγμή να ξεχαστείς.

Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.


Σε ό.τι αφορά στίχους τραγουδιών, έχω ξεχωρίσει τρεις.

Από το 20 years των Placebo:

“We need to concentrate on more than meets the eye”

Aπο το When the Music’s Over των The Doors:

“For the music is your special friend.

Dance on fire as it intends. 

Music is your only friend. Until the end”

Και από το Black των Pearl Jam:  
All the love gone bad
Turned my world to black
Tattooed all I see
All that I am
All I'll be
I know someday you'll have a beautiful life
I know you'll be a star
In somebody else's sky
But why can't it be mine


Ποιά είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Γιάννης Κουμαριανός: Από τη στιγμή που έχω εκδώσει δυο άλμπουμ με τη μπάντα μου, θα ήθελα κάποια στιγμή να εκδώσω και μια ποιητική συλλογή.
Που μπορεί να σε δει και να σε βρει κάποιος;

Γιάννης Κουμαριανός: Αν κάποιος ενδιαφέρεται,  το καλύτερο που μπορεί να κάνει είναι να παρακολουθεί τις σελίδες μου στο fb: https://www.facebook.com/gianniskmrs/ και στο instagram: https://www.instagram.com/giannis_kmrs/

Ραδιοφωνικός Παραγωγός στο Black VelvetRadio  
Η Σελίδα του στο Facebook
To προφίλ του στο Facebook
Το κανάλι του στο You Tube
To site του
Οι φωτογραφίες είναι πνευματική ιδιοκτησία του Γιάννη Κουμαριανού και τον ευχαριστούμε που μας τις παραχώρησε για την συνέντευξη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ