''ΟΥΔΕΝ ΤΟΥ ΜΑΓΕΙΡΟΣ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΔΙΑΦΕΡΕΙ!'' Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΝΙΚΟΣ ΧΩΜΑΤΑΣ ΜΙΛΑ ΣΤΗΝ ΔΗΜΗΤΡΑ ΨΙΜΟΥΛΑΚΗ


ΓΡΑΦΕΙ Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΨΙΜΟΥΛΑΚΗ
Αγαπημένοι μου αναγνώστες...η σημερινή εισαγωγή με "δυσκολεύει" λίγο...πώς να παρουσιάσω,τι να πω.Πως να βρω λέξεις να χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο σαν αυτόν.. Τρελός;Ρομαντικός; Δημιουργικός; Ονειροπόλος; Τρυφερός; Ατίθασος;
Τι να πεις για έναν ΠΟΙΗΤΗ; σίγουρα είναι πολυτάλαντος και αυτοδημιούργητος..Τα γραφτά του κρύβουν πάθος,έρωτα,νοσταλγία,ελπίδα...είναι νέος,όμορφος και πολύ πετυχημένος σε οτι  κάνει...με μεγάλη χαρμά δούλεψα αυτή τη συνέντευξη για να μπορείτε να τον απολαύστε...ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΩΜΑΤΑΣ!



-Νίκο μου καλημέρα...ξέρεις πως χρόνια τώρα θαυμάζω τα γραφτά σου και τα φιλοξενώ στη σελίδα μου..είσαι απ' τους ανθρώπους που κρατούν χαμηλό προφίλ παρά τις επιτυχίες σου σε αρκετούς τομείς...η αλήθεια είναι ότι έχεις πολλά ταλέντα...με το μέγιστο φυσικά στα γραφτά σου,στα ποιήματά σου...ας πάρουν μία μικρή γεύση οι αναγνώστες μας με μερικά αγαπημένα λόγια από την ποίησή σου που έχω η χαρά να έχω η ίδια επιμεληθεί στη σελίδα μου...πριν ξεκινήσουμε με τις βασικές ερωτήσεις όπως πάντα...

-Νίκο μου πες μας από πού είσαι και πόσο χρονών είσαι...

-Δήμητρα καλημέρα...κατ' αρχήν να σε ευχαριστήσω κι εγώ για την πρόσκληση και την τιμή να με φιλοξενήσεις στα Κρητοπαινέματα...το ξέρω ότι με διαβάζεις και με παρακολουθείς μέσα από τις αναρτήσεις σου στη σελίδα σου και τις όμορφες εικόνες που στολίζεις τα γραφτά μου και σ' ευχαριστώ γι΄αυτό...Εγώ γεννήθηκα το 1993 στο Ηράκλειο,στις Γούρνες.

-Θέλω να πάρουμε τα πράγματα απ΄την αρχή...να γνωρίσει ο κόσμος το Νίκο από το παρελθόν,απ΄τα παιδικά του ακόμη χρόνια ποιος ήταν...ξέρω ότι σαν παιδί είχες άριστη σχέση με τον αθλητισμό...σωστά;
-Ναι,σωστά.απο μικρός έπαιζα ποδόσφαιρο και είχα φτάσει σε σημείο διακρίσεων και πρωταθλητισμού.μέχρι τα 18 μου...
-Μετά; τι προέκυψε και σταμάτησες;
-Μετά αποφάσισα να γίνω μάγειρας...ακολούθησα τη μαγειρική τέχνη στη σχολή ΟΤΕΚ Ηρακλείου...
-Έτσι ξαφνικά; ή σε οδήγησε κάτι εκεί;
-Όχι,δε με οδήγησε κάτι συγκεκριμένο..ίσως όμως είχα το ερέθισμα απ΄τον μπαμπά που είναι μάγειρας κι εκείνος...έτσι το ακολούθησα κι εγώ γιατί η αλήθεια είναι με μαγεύει...και το έκανα κύριο επάγγελμά μου...
-Ποίηση-Μαγειρική...πώς τα συνδύασες αυτά;
"Ουδέν ο μάγειρος του ποιητού διαφέρει ο νούς γαρ έστιν εκατέρω τούτων τέχνη" (Σε τίποτα δεν διαφέρει ο μάγειρας από τον ποιητή, διότι η τέχνη του καθενός από τους δύο τους είναι το μυαλό).  Δειπνοσοφιστές του Εύφρωνα (κωμικός ποιητής)
-Φοβερό...κι έχεις απόλυτο δίκιο...ας έρθουμε λοιπόν στην ποίηση...γράφεις τόσο όμορφα...τόσο ιδιαίτερα...πώς ήρθε ο στίχος στη ζωή σου;
-Από μικρός έγραφα...αποτύπωνα σκέψεις πάνω στο χαρτί...εκφράζομαι πολύ καλύτερα με το γραπτό λόγο παρά με τον προφορικό...
-Πότε μπορείς να πεις ότι έγραψες κάτι έτσι πιο ολοκληρωμένο,πιο σωστό,κάτι που σε έκανε να πεις εδώ είμαστε θα ασχοληθώ σοβαρά τώρα...
-Στα 19 περίπου...κοίτα εγώ σαν παιδί ξεσπούσα στον αθλητισμό...όταν σταμάτησα τον αθλητισμό ήταν μία διέξοδος να ξεσπάω η ποίηση...όπως και η φωτογραφία...
-Χρησιμοποιείς τη λέξη "ξεσπάω"...από τι; είναι φάρμακο το γράψιμο;
-Ναι,είναι φάρμακο...ξεσπάς από τς δυσκολίες της ζωής,τα δυνατά βιώματα,τις απογοητεύσεις,τους χωρισμούς,τους έρωτες,τη μοναξιά...η ποίηση με βοηθάει να μη φοβάμαι τη μοναξιά και τη μοναχικότητα...
-Έχεις συμφιλιωθεί με τη μοναξιά;
-Η μοναξιά είναι φίλη...ζω μ' αυτή αλλά την αντιμετωπίζω..Όπως μ΄αρέσει και η μοναχικότητα...και η θρησκευτική μοναχικότητα...να πάω να κάτσω σ' ένα εκκλησάκι,να χαλαρώσω,να βγάλω φωτογραφίες...
-Πιστεύεις στο Θεό;
-θέλω να πιστεύω σ' αυτό το όμορφο "Παραμύθι"...κάνω το σταυρό μου,τηρώ το λόγο του Κυρίου,την αγάπη,τη συχώρεση,τη μετάνοια στα λάθη κι αν μπορώ να κάνω καλό θα κάνω μα όχι κακό...σε αυτά πιστεύω εγώ!

-Ωραία...κι ερχόμαστε στη στιγμή που κάτι έγινε...πώς όλα αυτά άρχισαν να εξελίσσονται;να σε κάνουν να προχωράς...πώς ξεκίνησε;

-Όλα όσα έγραφα τα κρατούσα στα συρτάρια...κι έρχεται η εποχή του διαδικτύου πια και μέσω αυτού ανέβαζα γραφτά μου...έβλεπα απήχηση παρ' όλο που δεν ξεκίνησα με αυτό το σκοπό...και σε συνδυασμό με τη φωτογραφία που τα συνόδευε (δική μου φωτογραφία πάντα όχι έτοιμη από το ίντερνετ) κι έτσι κάπως ξεκίνησε...
-Έχεις και με το στρατό σχέση ξέρω καλά...και έχει συνδεθεί κι όλο αυτό με την ποίηση...πες μας λίγο γι΄αυτό...κάνε το σαν μια μικρή ιστορία...

-Το 2013 φτάνω στη Ρόδο σαν δόκιμος αξιωματικός και περνάω στη σχολή εφέδρων αξιωματικών 4 μήνες εσώκλειστος...με δύσκολες συνθήκες...ορκίστηκα ως δόκιμος αξιωματικός κι έπειτα πήγα Ρόδο λοιπόν όπου απολύθηκα το 2015 ως έφεδρος Ανθυπολοχαγός..εκεί είχα ελεύθερο χρόνο κι άρχισε η πληθώρα των γραφτών και των φωτογραφιών,εκείνο το διάστημα μπορώ να πω ότι εξελίχθηκα...Τα Χριστούγεννα εκείνης της χρονιάς ήρθα σε επαφή με κάποιον που με προσέγγισε στο διαδίκτυο,το Γιάννη Γαβαλά,βιβλιολόγο-σύμβουλο βιβλιολογίας-τηλεόραση-σκηνοθεσία-συνεργασίες με ποιητές όπως ο Γιάννης Ρίτσος...με προσέγγισε και με στήριξε ψυχολογικά,με ενθάρρυνε να συνεχίσω και να ασχοληθώ σοβαρά...Η επιστροφή μου μετά στο Ηράκλειο επίσης δύσκολη περίοδος,πάλι όλα απ΄την αρχή...εναλλαγή συναισθημάτων...έγραφα ώρες,στο γραφείο μου,με ένα αγιοκέρι μερόνυχτα...εκεί πάρθηκε η απόφαση να ασχοληθώ τελικά σοβαρά...

-Κι έρχεται το βιβλίο...ΚΡΑΣΙ ΜΟΥ & ΣΕΒΝΤΑΣ...ωραίος τίτλος...με νόημα; ή τυχαίος;
-Κρασί: η θεία ευλογία,ο μάγειρας,η γεύση... Σεβντάς: ο έρωτας,η αγάπη...
-Τα συνδύασες λοιπόν...κι έρχεται λοιπόν το βιβλίο...και; αισθήματα;
-Τα όνειρα παίρνουν σάρκα κι οστά...Αν πεθάνω κάτι θα 'χει μείνει...

-Σκέφτεσαι απο τώρα το θάνατο; έχεις συμφιλιωθεί μαζί του;

-Δεν κάνω μακροσκελή όνειρα...για να μπορώ να τα απολαμβάνω...ίσως προφτάσει ο θάνατος...όπως λένε και οι active member...
-Αλήθεια μιας και το αναφέραμε...τι μουσική ακούς;
-Active member,Νότη Σφακιανάκη,Ελευθερία Αρβανιτάκη...η μουσική δεν έχει όρια ούτε είδη...όπως και η  μαγειρική και η ποίηση...
-Να επιστρέψουμε στο βιβλίο...ξέρω ότι πήγε πολύ καλά...σωστά;

-Ναι,είχε απήχηση...σε σχέση με το ότι είμαι ακόμη νέος και στην ηλικία και στο χώρο,το έκανα μόνος,χωρίς εκδοτικούς οίκους και προμόσιον,χορηγούς και μπάτζετ από πίσω μου...κι όμως πήγε τέλεια...
-Έχεις κάνει δωρεές ξέρω...
-Ναι,στη Βικελαία μας,στην Εθνική βιβλιοθήκη,στο Είμαι ακόμα παιδί ΜΚΟ, σε στέγες ανηλίκων κτλ...
-Πες μας για την παρουσίαση του βιβλίου...
-Η 1η παρουσίαση έγινε εκεί που έμαθα το πρώτο μου αλφάβητο...τα πρώτα μου γράμματα...στο χωριό μου στις Γούρνες στον προαύλιο χώρο του δημοτικού σχολείου...είμαι κι εκλεγμένο μέλος στον πολιτιστικό σύλλογο Γουρνών...
-Ακολούθησαν κι άλλες όμως...

-Ναι,μαζί με έκθεση φωτογραφίας...η μία στο Opus όπου συντονίστρια ήταν η Νίκη Μπελαδάκη,μίλησαν οι Ιωάννης Γαβαλάς που έκανε το ταξίδι αποκλειστικά για 'μένα και ήταν μεγάλη μου τιμή...ο άνθρωπος που με έσπρωξε στον γκρεμό όχι για να πέσω αλλά για να πετάξω,να ανοίξω τα φτερά μου...πολλές φορές υπήρξε το μελάνι στην ίδια μου την πένα...και του χρωστάω και μια συγνώμη για τις φορές που χάθηκα...αλλά ήταν φορές που δε χάθηκα από τον ίδιο μόνο αλλά και από τον ίδιο μου τον εαυτό...Επίσης μίλησε ο εκπαιδευτικός Παύλος Ποτουρίδης...αποσπάσματα απάγγειλαν οι Βαγγέλης Μαστρογιαννάκης και Φαίη Ταμιωλάκη και για την έκθεση φωτογραφίας μίλησε ο Στέργιος Βενέρης...

-Υπάρχουν και ηλεκτρονικές εκδόσεις...δύο...πες μας γι΄αυτές...

-Η μία λέγεται ΣΚΗΝΕΣ ΠΑΘΟΥΣ...και η άλλη ΒΟΛΙΤΑΡΙΖΟΝΤΑΣ...
-Να σταθούμε στο ΒΟΛΙΤΑΡΙΖΟΝΤΑΣ γιατί είναι μια πολύ όμορφη δουλειά η οποία είχε φοβερή εξέλιξη...

-Ναι,ήταν 4 κεφάλαια,ένα για κάθε νομό...έγινε κανάλι στο YOU TUBE κι εκπομπή στο διαδίκτυο με πάνω από 100.000 προβολές έως και σήμερα..έχει να κάνει με πολιτιστικά αφιερώματα,είναι και ηλεκτρονικό βιβλίο,κλείνει 1 χρόνο ακριβώς...στόχος είναι η ανάδειξη του νησιού και της ομορφιάς του...χωρίς μοντάζ,με πραγματικές εικόνες,η αληθινή-φυσική-πραγματική ομορφιά του τόπου και των χωρικών...δυνατό κεφάλαιο στη ζωή μου...πήγε και πάει περίφημα!

-Πάμε και σε αυτό που πολλές φορές αναφέρεις και είναι άλλη μια μεγάλη αγάπη σου...τη φωτογραφία...
-Ερέθισμα από νεαρή ηλικία κι αυτό...πρώτη μου φωτογραφική μηχανή στα 18...για αρκετό διάστημα δούλεψα σαν φωτογράφος κάνοντας και καλλιτεχνικές δουλειές και επαγγελματικές..το κράτησα στο καλλιτεχνικό τελικά...γιατί δε θέλω περιορισμούς στη φωτογραφία...

-Αν σου ζητούσαν αναγκαστικά να διαλέξεις ένα από τα 3... Ποίηση-Μαγειρική-Φωτογραφία...τι θα διάλεγες γιατί και ποιητής είσαι υπέροχος με επιτυχίες στο ενεργητικό σου, και μάγειρας επίσης πετυχημένος μιας κι έχεις δουλέψει σαν σεφ σε μεγάλα μαγαζιά πολυτελείας και τώρα είσαι ήδη σεφ σε ένα από τα πιο γνωστά ξενοδοχεία του Ηρακλείου, και σαν φωτογράφος έχεις καταπληκτικές δουλειές...

-Ποίηση! με γοητεύει περισσότερο...γεννιέμαι και πεθαίνω,σταυρώνομαι κι ανασταίνομαι όποτε θέλω εγώ...δε φοβάμαι ούτε το θάνατο στην ποίηση!
-Υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να σε κάνει να σταματήσεις να γράφεις;
-Φυσικά! ο θάνατος!
-Πώς φαντάζεσαι τη ζωή σου σε 20 χρόνια από τώρα;
-Ούτε την άλλη βδομάδα δεν μπορώ να τον φανταστώ...δεν κάνω όπως είπαμε πριν μακροσκελή όνειρα...απλά να 'μαι υγιής και να υπάρχει ειρήνη στον κόσμο πια...
-Πώς βλέπεις την κατάσταση στον κόσμο γενικά με όλα αυτά που συμβαίνουν; πως τα βλέπει ένας ποιητής;
-Πιστεύω στον άνθρωπο...είμαι αισιόδοξος...γιατί αυτό είναι η μόνη μας ελπίδα...
-ΤΗΓΑΝΟΤΣΙΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ............. νέο σκάρωμα...δε γινόταν να μην το πω...

-Είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο...όνειρο χρόνων που παίρνει σάρκα κι οστά...διαδικτυακή εκπομπή μαγειρικής...αλλά όχι σαν τις απλές κλασικές εκπομπές...θα ξεπροβάλλει την Κρητική γαστρονομία μέσα απ΄τα χνάρια της παράδοσης...συνταγές και ιστορίες παλαιών χρόνων...τότε που η φτώχεια και η ανέχεια δέσποζε όμως οι κρητικές νοικοκυρές μαγείρευαν με απλά υλικά πεντανόστιμα εκλεκτά ιδιαίτερα μα δυστυχώς ξεχασμένα φαγητά σήμερα...μέσα απ' τη μαγειρική θα ανασύρω πράγματα όπως η ιστορία του τόπου μου...πολύ σύντομα στις οθόνες μας...

-Νίκο μου, να πούμε ότι είμαστε στον Αι Νικόλα...σε ένα γραφικό εκκλησάκι...που συμπτωματικά έχεις βιώματα εδώ έτσι;
-Ναι,η τελευταία μου επίσκεψη εδώ ήταν όταν αποχαιρέτησα την αγαπημένη μου γιαγιά Αναστασία...την περίοδο έκδοσης του βιβλίου...γι' αυτό και της το αφιέρωσα...

-Νίκο μου,εσύ το ξέρεις να το πω και στον κόσμο πόσο πολύ χάρηκα γι' αυτή τη συνέντευξη...σε θαυμάζω,σε διαβάζω,σε μελετώ...σήμερα έμαθα κι άλλα τόσα για 'σένα...είναι ιδιαίτερη για 'μένα η συνέντευξη αυτή...εύχομαι κάθε επιτυχία στο διάβα σου...και να πούμε χωρίς λεπτομέρειες πως η συνάντηση αυτή θα επιφέρει πολλά όμορφα επαγγελματικά βήματα έκπληξη...ανυπομονώ να' ρθει η ώρα να τα μαρτυρήσω...καλή συνέχεια!

-Εγώ σ' ευχαριστώ που ένιωσα άνετα...καλή συνέχεια στη ζωή σου,στη δουλειά σου,στα γραφτά σου...
ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΗΜΕΡΑΣ





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου