expr:class='data:blog.pageType'>

Breaking News

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙΣ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΣΟΥ!!

Γράφει η Σοφία Ερωτοκριτάκη (AΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ)
Σέ λατρεψα καρδιά μου...  Από την πρώτη στιγμή από την πρώτη στιγμή πού κοίταξα το προσωπάκι σου.... Από εκείνη την στιγμή που αντίκρισα το φως στα ματάκια σου έγινες η ζωή μου.... Όλα άλλαξαν... Δεν είχαν το ίδιο νόημα με πριν...έγινες το θεμέλιο του κόσμου μου...
Σέ ακολουθούσε το βλέμμα μου άγρυπνο να μεγαλώνεις...σε λατρευα κάθε μέρα και πιο πολύ.... Να είσαι καλά καρδιά μου.... Αυτό μόνο... Αυτό ήθελα να γελάς να μην βλέπω στα μάτια σου τίποτα άλλο μόνο χαρά.
Μεγάλωνες ....
Αφήνεις πίσω τα παιδικά σου χρόνια....ετοιμάζεσαι να ανοίξεις τα φτερά σου..   
Αυτό καρδιά μου δεν είναι απλό....
Δεν είναι απλό για εμένα να αδειάσει που θα αδειάσει η ζωή μου ξαφνικά.... Δεν είναι απλό να σταματήσω να ζω την καθημερινότητα σου... πόσο δύσκολο θα είναι να μη σε βλέπω κάθε στιγμή ... Να περιμένω μέσα από ένα τηλέφωνο να ζω δεν είναι απλό καρδιά μου να προσπαθώ να καταλάβω αν είσαι καλά από τον τόνο της φωνής σου.... Να αφήνω τις λεπτομέρειες της ζωής σου γιατί θα πιέζει ο χρόνος ...πόσο δύσκολο θα είναι καρδιά μου...
Μα ξέρω..έτσι είναι η πορεία της ζωής μας... Περίεργα μελετημένη... εκεί στα πιο όμορφα χρόνια μας να χρειάζεται να γίνει αυτή η επιλογή... Να πρέπει να στεκόμαστε σε εκείνο το σταυροδρόμι που θα σηματοδοτήσει την πορεία μας.....
Χαλαρώνουν ξαφνικά οι καθημερινές επαφές με τούς αγαπημένους μας ανθρώπους...
Έτσι είναι όμως η ζωή...
Όλα συνηθίζονται μου λένε με τον καιρό θα συνηθίσεις και εσύ να ζεις σέ ένα σπίτι που θα περιμένει κάπου κάπου να υποδεχτεί την παρουσία των παιδιών...
Μα εγώ δεν πιστεύω στην συνήθεια....δεν έχει δύναμη αυτή η λέξη... Τίποτα δεν μπορεί να αναπληρώσει αυτή την απουσία....
Όμως καρδιά μου θα είναι για το καλό σου..  
Να πετάξεις με τα δικά σου φτερά μακριά μου...χωρίς να φοβάσαι... Να κοιτάζεις την ζωή κατάματα με ψηλά το κεφάλι..  Να κυνηγάς τα όνειρα σου και να λές θα πετύχω....
Να προσπαθείς μέχρι να τα καταφέρεις...
Πάντα στο έλεγα αυτό...
Να κερδίζεις με την αξία σου..  Να έχουν τα κεκτημένα σου την σφραγίδα του δικού σου κόπου...
Και εγώ καρδιά μου εγώ η μάνα σου πάντα θα είμαι περήφανη για εσένα....
Όχι επειδή θα τα καταφέρεις ή επειδή θα πετύχεις... Όχι γιαυτό....
Αλλά επειδή σε ξέρω... Ξέρω
Ξέρω τον εσωτερικό σου κόσμο..  Γνωρίζω το βλέμμα σου.... Και γνωρίζω τον τρόπο που σκέφτεσαι...
Και εσύ θα ξέρεις τι θέλω πάνω από όλα... Όχι πολλά... Ένα μόνο... Να γελάς... Με εκείνο το γέλιο σου που λατρεύω...γιαυτό το γέλιο θέλω να παλέψεις .. ποτέ να μην αφήνεις να στο στερήσει κανείς...
Να προχωράς καρδιά μου με σίγουρα βήματα στη ζωή σου.. Και να έχεις εμπιστοσύνη στην δίκαιη κρίση σου να την κρατάς σαν όπλο σφιχτά στα χέρια σου...και στην καρδιά σου να φυλάξεις την παντοτινή αγάπη και την ευχή της μάνα σου.

1 σχόλιο: