Η ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ ΕΧΕΙ.......ΙΣΤΟΡΙΑ!!!



Γράφει η Δήμητρα Ψιμουλάκη
Όταν κάποιος ακούει «Κρήτη» εκτός από τα γραφικά μέρη, τα νόστιμα φαγητά, τους φιλόξενους ανθρώπους και τις ομορφότερες παραλίες του κόσμου, του έρχεται στο νου και η ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ…
Ποίημα δύο στίχων 15σύλλαβης ομοιοκαταληξίας με ιδιάζουσα έκφραση που αντανακλά το συναίσθημα, τη σκέψη και τον εσωτερικό κόσμο του κρητικού λαού…
Το όνομα ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ έχει πολλές εκδοχές για το πώς προήλθε… μία απ’ αυτή και πολύ πιθανή είναι από το βενετσιάνικο «mantinada-mattinata» που  είναι το πρωινό ερωτικό τραγούδι. Εδώ στην Κρήτη βέβαια έχει διαφοροποιηθεί λίγο γιατί τις τραγουδάμε παντού είτε γάμοι, είτε βαφτίσια, είτε σε παρέες και τραπέζια και οποιαδήποτε ώρα…
ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ… ένα κέντημα αισθητικής, ένας ζωντανός οργανισμός που εκφράζει αγάπη, πόνο, παράπονο, χαρά, φιλοσοφία, ευχή και ότι άλλο μπορεί να νιώθει ο άνθρωπος… είναι κομμάτι της Κρήτης μέσα απ’ το οποίο ΚΑΘΡΕΠΤΙΖΕΤΑΙ η λαική Κρητική ψυχή… Ένα νησί ξακουστό για τον στίχο του και τα πρόσωπα που τον αντιπροσωπεύουν… Πρόσωπα ακουστά ακόμη και στα πέρατα του κόσμου όπως ο Ξυλούρης
Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της μαντινάδας έπαιξε και ο ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ του Βιτσέντζου Κορνάρου με 10.000 στίχους…
Μεγάλοι μαντιναδολόγοι της Κρήτης είναι:
Γιαλάφτης
Η αγάπη είναι ποταμός
Και πιάσε μου το χέρι
Η θα πνιγούμε και οι δυό
Η θα γενούμε ταίρι
Μιχαλόμπας
Λιάζει την ώρα που γελάς
Κι όντε δακρύζεις βρέχει
Κι όντε κοιτάζεις χαμηλά
Η μέρα φως δεν έχει
Σταφανάκης Μιχάλης
Σ' ερημοκλήσι αμα μπω
Και δω κερί να σβήνει
Θαρρώ πως είναι τ' όνειρο
Που έκανα για 'κείνη
Παλαμιανάκης Γιώργης
Κάνε τη σκέψη σου ασκιανό
Να κάτσω απο κάτω
Κουράζονται κ' οι δυνατοί
Κ' οι άντρες των αρμάτω
Μεσαριτάκη Μάνια
Αν έσβηνα τα λάθη μου
Κι όλες μου τσ' αμαρτίες
Εσένα έχω χίλιες δυό
Να σε κρατήσω αιτίες
Αλλοι μεγάλοι μαντιναδολόγοι που τιμούν τον τόπο μας και μας κανουν περήφανους είναι:
Σπαντιδάκη Δέσποινα
Πολογιάννης
Βάρδας Μανώλης

Και άλλοι πολλοί...ενα νησί περήφανο για τους στιχουργούς του…


Μαντινάδα ημέρας

Θάλασσα όλοι σ' αγαπούν
Μα 'γώ σου καταρρούμαι
Γιατ' είσ' αιτία στη ζωή
Κι οτι αγαπώ στερούμαι!

Ω το παντέρμο μυστικό
Και πώς να το φυλάξω;
Που πνίγω το το σ' αγαπώ
Στα χείλη μη φωνάξω!
(Δήμητρα Ψιμουλάκη)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου