ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ!

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ!
Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΕΝΟΣ 12ΧΡΟΝΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ ΜΕ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

Η Παναγιά των αγώνων..στο ακρωτήριο Σπάθα στα Χανιά


 Η μονή θυμίζει κάστρο, που κατασκευάστηκε σε διαφορετικές εποχές για να αντιμετωπιστούν οι εχθρικές επιθέσεις | ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ



Η πρώτη εικόνα για τον επισκέπτη του ιστορικού μοναστηριού παραπέμπει σε φρούριο. Κατασκευασμένο στον μυχό του δυτικού κόλπου των Χανίων, βρίσκεται σε μια επίκαιρη θέση του ακρωτηρίου Σπάθα, όπου σχηματίζεται γωνία στην οποία οφείλει και το τοπωνύμιό του.
Απέχει 25 χιλιόμετρα από την πόλη και βρίσκεται πολύ κοντά στο Κολυμπάρι. Στη μακραίωνη ιστορία του γνώρισε πολλές καταστροφές από Τούρκους αλλά και Γερμανούς, διασώθηκε όμως μαζί με τα σπουδαιότερα κειμήλια που διαθέτει.
Το αρχικό μοναστήρι ήταν αφιερωμένο στον Αγιο Γεώργιο και τα απομεινάρια του βρίσκονται στις Μένιες, τον μαγευτικό κολπίσκο της δυτικής Κρήτης, όπου στην αρχαιότητα υπήρχε το ιερό της Δίκτυννας.
ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ


Πρόκειται για τόπο λατρείας που είναι αφιερωμένος στη θεά του κυνηγιού και απαντάται σε διάφορες τοποθεσίες, αλλά στο συγκεκριμένο σημείο βρίσκεται ο σημαντικότερος σε ολόκληρη την Κρήτη.
Οι συχνές επιδρομές των πειρατών ανάγκασαν τους μοναχούς να το εγκαταλείψουν και να μετακινηθούν σε ασφαλέστερη θέση, στο «Καβούσι», τους πρόποδες του κοντινού λόφου, και οφείλει την ονομασία του στις δύο πηγές νερού, όπου διασώζεται το παλιό καθολικό του μοναστηριού.
Ηταν η ενδιάμεση «στάση», αφού, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, το 1618 ο μοναχός Βλάσιος, με καταγωγή από την Αμάσεια της Κύπρου, είδε ένα φως στη βάση ενός σχίνου και την εικόνα της Παναγίας.
Θεώρησε ότι ήταν θείο σημάδι και αποφάσισε αμέσως να ξεκινήσει την κατασκευή του μοναστηριού στον τόπο όπου τον οδήγησε η Παναγία, γι' αυτό το πλήρες όνομά του είναι μονή Παναγιάς Οδηγήτριας.
Δεν κατάφερε όμως να ολοκληρώσει τα έργα, τα οποία μετά τον θάνατό του ανέλαβε το 1637 ο Βενέδικτος Τζαγαρόλας.
Ηταν γόνος σημαντικής οικογένειας από τη Βενετία που είχε εγκατασταθεί στα Χανιά. Διέθετε σπουδαία μόρφωση και οργανωτικά προσόντα που του επέτρεψαν να δώσει αίγλη στη μονή και να εξασφαλίσει ειδικά προνόμια από τους Ενετούς.
Εζησε όμως και την πρώτη επίθεση των Τούρκων το 1645, που έφερε την κατάληψη του δυτικού μέρους της Κρήτης.
Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι προκάλεσαν τηολοσχερή καταστροφή του μοναστηριακού συγκροτήματος, αλλά άλλοι μελετητές έχουν διαφορετική τοποθέτηση, συμφωνούν όμως ότι οι κατακτητές στο πέρασμά τους προκάλεσαν σοβαρές ζημιές.
 ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Ακολούθησε μια δύσκολη περίοδος για ολόκληρη την περιοχή, αφού οι Οθωμανοί είχαν απαγορεύσει την ίδρυση νέων εκκλησιών και επέβαλαν βαρύτατη φορολογία στην οποία μπορούσαν να ανταποκριθούν μόνον οι ισχυρές μονές.
Με τη συμπαράσταση του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, το 1778, ο ηγούμενος της μονής Ησαΐας Τεσταβούζας αγνόησε τη διαταγή των Αρχών και κατασκεύασε το καμπαναριό.
Οι Τούρκοι άρχοντες διαμαρτυρήθηκαν για τους ήχους της καμπάνας και ο πασάς των Χανίων τον κάλεσε σε απολογία.
Ο φωτισμένος μοναχός, γνωρίζοντας τη διαφθορά που επικρατούσε στις κατοχικές αρχές, πήγε στο σαράι με πολλά μπαξίσια και έτσι έφυγε με άδεια για κωδωνοκρουσίες.
Ανάλογο δικαίωμα σε όλη την Κρήτη είχε εξασφαλίσει μόνον η Μονή Αρκαδίου.
Τα προνόμια των Τούρκων δεν παραπλάνησαν τους μοναχούς, οι οποίοι έδωσαν το «παρών» στην Επανάσταση του 1821.
Ο τότε ηγούμενος Παρθένιος Ρασπάνης ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας, συνελήφθη από τις κατοχικές αρχές και πέθανε στη φυλακή μετά από φρικτά βασανιστήρια



Η μονή ερήμωσε και χρειάστηκαν χρόνια για να ορθοποδήσει χάρη στο «μπουγιουρουτλού», το ειδικό φιρμάνι που εξασφάλιζε τη μονή, η οποία συνέχισε την πατριωτική δράση.
Το 1841 φιλοξένησε το αρχηγείο της επανάστασης για την απελευθέρωση του νησιού, γεγονός που οδήγησε σε νέες καταστροφικές επιθέσεις από την πλευρά των Τούρκων.
Σημαντικό ρόλο έπαιξε και στον μεγάλο ξεσηκωμό του 1866, με αποτέλεσμα να δεχθεί σφοδρούς κανονιοβολισμούς από τουρκικά πλοία.
Ηταν η πρώτη φορά που οι μοναχοί αναγκάστηκαν να κρύψουν σε σπηλιές τα κειμήλιατου μοναστηριού.
Την επαναστατική περίοδο 1896-1898 στάθηκαν χωρίς δισταγμό στο πλευρό τουΕλευθέριου Βενιζέλου και γεύτηκαν την απογοήτευση όταν τα στρατεύματα που είχε αποστείλει η ελληνική κυβέρνηση αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν μετά από απαίτηση των συμμαχικών δυνάμεων.
Στην ιστορική Μάχη της Κρήτης, στο μοναστήρι διέμεναν Αγγλοι τεχνικοί που υποστήριζαν το γειτονικό αεροδρόμιο στο Μάλεμε, γι' αυτό κατά τη γερμανική κατοχή τα κτίρια επιτάχθηκαν και μετατράπηκαν σε στρατώνες.
Το εξωτερικό του μοναστηριακού συγκροτήματος οριοθετείται από ορθογώνια περιτείχιση που παραπέμπει σε κάστρο.
Στο εσωτερικό του, κυριαρχεί το καθολικό, ο κεντρικός ναός της μονής, που είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Ακολουθεί την αρχιτεκτονική του τρίκογχου ναού, με κεντρικό τρούλο που περιβάλλεται από τρεις μικρότερους. Τα παρεκκλήσια και ο νάρθηκας προστέθηκαν σταδιακά, μετά το 1805.
Ο κυρίως ναός κοσμείται από μεγάλο αριθμό φορητών εικόνων που χαρακτηρίζονται λαμπρά δείγματα της Κρητικής Σχολής, η οποία κυριάρχησε στην αγιογραφία κατά τον 17ο και τον 18ο αιώνα.
Στην ανατολική πτέρυγα υπάρχει το ηγουμενείο, ο χώρος υποδοχής σπουδαίων επισκεπτών, και δίπλα η τράπεζα όπου τρώνε οι μοναχοί.
Στο λιτό κτίσμα που κατασκευάστηκε το 1642 και στο εσωτερικό του βρίσκονται σπουδαίες αγιογραφίες, ξαφνιάζουν οι κορινθιακού ρυθμού ημικίονες που πλαισιώνουν την κεντρική είσοδο.
Στον περίβολο του μοναστηριού υπάρχει η κρήνη που διαμορφώθηκε το 1708 για να καλύψει τις ανάγκες σε νερό, αλλά έχει πάψει να χρησιμοποιείται από χρόνια.
Οι πηγές της βρίσκονται στο παλιό καθολικό, στο «Καβούσι», σε ένα μοναδικό ξέφωτο που οριοθετούν αιωνόβια πλατάνια.
Στην παραλία υπάρχει ο αρσανάς, το καμαρωτό κτίσμα για την υποδοχή των πλοίων που τροφοδοτούσαν με προϊόντα το μοναστήρι.
Συναντάται σε πολλές μονές του Αγίου Ορους, αλλά είναι το μοναδικό μοναστηριακό που υπάρχει στην Κρήτη.




ΦΩΤ.: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
1. Το βόλι
Αδιάψευστο σημάδι των επιθέσεων που δέχθηκε η μονή κατά τη μακραίωνη πορεία της είναι το βόλι από τουρκικό κανόνι κατά την εξέγερση των Κρητών την περίοδο 1866-1868.
Σφηνώθηκε σε τοίχο του ιερού στο καθολικό και διατηρείται στη θέση του, που επισημαίνεται για τους επισκέπτες με ειδική επιγραφή. Η επέλαση των Τούρκων συνοδεύτηκε από λεηλασία στην πλούσια βιβλιοθήκη.
2. Ο Ειρηναίος
Η παρουσία της μονής έγινε γνωστή κατά τη σύγχρονη εποχή στην υπόλοιπη Ελλάδα χάρη στον φωτισμένο ιεράρχη Ειρηναίο (1911-2013), κατά κόσμον Μιχαήλ Γαλανάκη.
Διετέλεσε μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου, πρωτοστάτησε σε κοινωνική δράση και φιλανθρωπικό έργο, ενώ ίδρυσε την Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης.
3. Το μουσείο
Στη μονή λειτουργεί μουσείο με σπάνιες εικόνες, με σπουδαιότερη αυτή που απεικονίζει τη Σταύρωση, καθώς και χειρόγραφα από τα οποία ξεχωρίζουν οι Κώδικες, με πλούσια στοιχεία από την ιστορία της.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ!!!